“Altijd samen, nooit alleen;
de Mozka is 1 geheel”

Gepakt en gezakt stonden we al klaar,
totdat Dirk daar aankwam met zijn geplaag.

We hadden onze trainingen niet aan
en voor ons was de stage al bijna naar de maan.

Met de achterbank gereserveerd,
vertrokken we naar Epinal voor het eerst.

Na 6 uren was het einde eindelijk in zicht
En ons hotel had een bangelijk uitzicht.

Vermoeid kwamen we aan
Totdat we onze flatscreen zagen staan.

Veel chille op bed was er niet aan,
Want daar kwam Dirk met een “geweldig” idee,
“Training un est arrivé’!!

Honger honger niet normaal,
gelukkig was het eten geen al te groot schandaal.

Met de zalm op ons bord,
Kwamen we hier niets te kort.

Onze kano’s stonden al klaar
Allemaal mee en geen gemaar.

Riviertje op, riviertje af
en ineens kwam er ne golf op ons af..

1.75 m was de top,
maar voor sommige was het een grote flop.

We hielden het dan maar bij het zwemmen,
Al begon de vermoeidheid bij ons al te tellen.

Maar geen nood. Het Gerardmeer komt eraan;
Dit weer belette ons niet op de wipplank te gaan staan.

Ken steelde daar de show,
was dat in het zwembad ook maar zo.

“Singstar à volonté”,
tegen skaterboy zeggen wij niet NEE;

Dan maar een uitstapje naar de stad,
Daar vind je van alles wat.

Niet te laat komen; het is een kunst,
Doe je dat wel; vraagt Dirk je om een gunst.

Opeens had Carl er een zusje bij,
Pieter zegt : “Een broek, dat hoeft niet meer voor mij”

15x pompen, je moet er maar voor zijn,
Sommigen vonden dit echter niet zo fijn.

Nu staan we hier met zen twee en jullie denken waarschijnlijk allemaal :
“OH MY GOD”, ze hebben zich weer eens geamuseerd.

Maar met Epinal in ons hoofd zeggen we nu vaarwel,
Het was een geweldig schaakspel!

Charlotte & Chloë